Laatste nieuws

29. aug, 2015

Gisteravond waren we pas om 23.15 terug in het hotel en door alles wat er gebeurd was, had ik geen puf meer om nog een update te plaatsen. Nu dus nog een verlaat verslag van gisteren.

Het was de dag van de tennis dubbels. De dames dubbel speelde ik met Marti en de mix met Frank. Frank en ik moesten meteen in de eerste ronde de baan op. Omdat ik me de de laatste maanden vooral op het wielrennen heb gefocust, vond ik het wel nodig om nog even in te spelen om het gevoel weer een beetje terug te krijgen. Het inspelen ging best lekker en ik stapte om 10u dan ook met redelijk vertrouwen de baan op. Helaas werd dat vertrouwen al vrij snel de kop in gedrukt.. We moesten tegen een stel Hongaren en dat waren niet bepaald de sterren van het toernooi. Dat betekende dat de snelheid van ons moest komen en dat ging mij nog niet zo goed af. Topspin bleek ik te zijn vergeten😁 Gelukkig was Frank wel in vorm en wonnen we deze wedstrijd gemakkelijk met 8-1. 
Hierna moesten we het opnemen tegen Marjan en Ruud. Het was jammer dat ze ons bij elkaar in de poule gezet hadden, maar niks aan te doen. Marjan en Ruud tennissen gelukkig een stuk beter dan de Hongaren. Frank en ik wonnen wel, maar dit was een veel leukere wedstrijd! 
Na deze wedstrijd werd de dames dubbel afgewerkt. Helaas deden hier maar weinig koppels aan mee. De eerste wedstrijd verloren we kansloos. De tweede wonnen we.  Dit betekende zilver!
Het was inmiddels al donker geworden toen we weer verder gingen met de mix. Frank en ik moesten tegen een Brits duo. Zij waren zeker niet slecht! Maar ook niet erg sympathiek.. Hun tactiek was om alle ballen snoeihard op mij te raggen. Gelukkig kwam ik daardoor beter in mijn spel en speelde Frank wederom erg goed. We wonnen deze wedstrijd dan ook vrij gemakkelijk met 8-3. We stonden dus in de finale! 
Onze tegenstanders waren de Argentijnen Ariël en zijn partner. Een herhaling van de mix finale van Durban! Toen verloren we, dus nu was het tijd voor revanche.
We begonnen goed. Ariël, die bekend staat als beste tennisser van de WTG, leek vermoeid te zijn en maakte voor zijn doen redelijk wat foutjes. Frank en ik hadden het echt het gevoel dat we deze wedstrijd konden winnen! Maar toen ging het fout...Tijdens een smash voelde ik het weer helemaal mis gaan in mijn schouder. Precies op dezelfde manier als 5 jaar geleden. Tegen beter weten in heb ik de wedstrijd uit gespeeld, maar ik raakte niks meer, kon amper mij racket nog vasthouden en bij elke slag sprongen de tranen in mijn ogen.. Ik wist dat het fout was, maar wilde de finale niet zomaar opgeven. We hebben nog 1 game gepakt en toen was het klaar.. Verloren.. We hebben zilver gewonnen, maar naar ons gevoel ook goud verloren. 
Op het moment dat de Argentijnen het laatste punt maakten, wist ik dat ik mijn laatste tenniswedstrijd gespeeld had. Het is nu echt mooi geweest.. Mijn schouder kan het duidelijk niet meer aan. Met dit besef kwamen de tranen.. (De Argentijnen dachten waarschijnlijk dat ik zeer slecht tegen mijn verlies kan😏) 'Gelukkig' nemen we wel het zilver mee naar huis.. Het had een slechtere afsluiting kunnen zijn...
 
Afgelopen nacht was geen pretje. Gelukkig ging het overdag wat beter en heb ik gesupporterd bij het badminton en de atletiek. Morgen staan de laatste sporten op het programma en is de sluitingsceremonie en het galadiner. Ik ga zeker nog genieten van de laatste dagen hier. Ik heb mij doel meer dan bereikt met 1 gouden en 3 zilveren medailles. Met name de gouden medaille op de wegwedstrijd is de kroon op alles. 
Iedereen die mij geholpen heeft om mijn doel te realiseren, wil ik ontzettend bedanken!!
27. aug, 2015

Wat een race, wat een dag... Hij is binnen!! GOUD!! 

Gisteren hoopte ik er stiekem al een beetje op dat het zou lukken om me vast te bijten en de Argentijnse, mijn grootste concurrent, stuk te rijden. En dat het dan ook zo uitpakt is zó onbeschrijfelijk mooi en zo'n overweldigend gevoel!!
Even een korte race beschrijving: de 20 kilometer werd gereden op het parcours van de 5 km tijdrit. Dit betekent dus dat er 4 rondjes gereden werden. Alle leeftijdscategorieën van de dames reden in dezelfde cours. De eerste ronde verliep erg onrustig. Iedereen was naar elkaar aan het kijken om zich een beeld te vormen van wat voor vlees er in de kuip zat. De Engelsen waren met een groot team waaronder een zeer sterke rijdster. 'Mijn' Argentijnse, de Britten en ik reden op kop. Ik had het plan om constant in het wiel van de Argentijnse te blijven en te reageren op alles wat zij deed. Ikzelf was natuurlijk niet van plan om op kop te komen😌 Na het eerste rondje vroeg ik aan de Britse (semi voor de grap) of ze me wilde helpen om de Argentijnse te verslaan. En dat wilde ze wel!😏 De volgende twee rondjes gebeurde er dan ook niks. Toen we de laatste bocht gehad hadden, kwam de Argentijnse weer op kop (die wilde zich natuurlijk wel even laten zien in haar thuisland). Een perfect scenario voor mij! Als ze op deze manier zou winnen, dan zou ze gewoon echt de allersterkste zijn. Maar het putte haar natuurlijk ook extra uit en dat bood kansen!! Ongeveer 500 meter voor de finish draaide de Britse zich om naar mij en riep: 'come on, let's go!' Ze stoof langs de Argentijnse en ik kon mee in haar wiel! Alles wat ik nog in me had, perste ik er die laatste paar honderd meter uit. Ik durfde niet meer op of om te kijken en het enige wat ik dacht was 'trappen!!' Voor ik het wist schoot de witte finishlijn onder mij wielen door. De Argentijnse had me niet meer terug gepakt! Ik had gewonnen!!! Goud!! 
Het duurde heel even voor ik het me besefte, maar toen kwam de ontlading. Dit is waar ik me zo uit de naad voor heb getraind, zo veel voor heb gevraagd van mijn lichaam, me heb laten opereren, mijn sociale leven op een wat lager pitje heb gezet.. Maar het was het allemaal waard!
 
Vanmiddag heb ik nog even bij de tennissers gekeken. Zij speelden vandaag de singles en hebben super gepresteerd met 1x goud, 1x zilver en 2x brons! Morgen de dubbels! 
Vanavond naar het Holland House en nagenieten van deze fantastische dag. 
 
Lieve papa, Je was er (fysiek) niet bij vandaag, maar je weet dat ik dit zonder jou nooit had kunnen bereiken. Jouw nier is 1000x goud waard (en is iedere seconde van de dag bij me)! Morgen (na de tennis) drink ik er alvast 1tje op. Volgende week drinken we samen! 
 
 
26. aug, 2015

Na een redelijke onrustige nacht, veroorzaakt door de spanning, maar ook door een onrustige groep Iraniërs op de gang, werd ik vanmorgen al vroeg wakker. Vandaag moest het gebeuren! 

Om 7u dwong ik mezelf tot een goed ontbijt, maar echt gemakkelijk ging dat niet😌 Om 8 fietsten we naar het parcours. Toen we aankwamen was de organisatie nog bezig met de opbouw, dus ik had meer dan voldoende tijd om mezelf warm te rijden. Met de muziek hard aan, lukte het om de spanning een beetje uit mijn lijf te fietsen. Na een uurtje ging de wedstrijd dat toch echt beginnen. 
Om 9u stipt (je zou het haast niet geloven) mocht Renske als eerste van start in haar leeftijdscategorie. Een kwartiertje later was de mijne aan de beurt. Ik startte als één na laatste. Een Argentijnse kwam nog na mij. Er werd gestart vanaf een schavot (best hoog en stijl als je daar met je fietsje bovenop staat!) en vanaf dan was het 2,5 kilometer heen, scherpe bocht en weer 2,5 kilometer terug. Lijkt eenvoudig, maar dat was het vandaag niet! De eerste 2.5e kilometer stond windkracht 6 pal tegen. En dat werkt toch wel frustrerend.. die suizende wind, de zwiepen opzij en een kilometertellertje die maar niet boven de 25 km/h uitkomt.. Na het keerpunt schoot deze laatste gelukkig naar de 40, maar de wind bleef me heen en weer zwiepen... Op mijn maximale hartslag heb ik het tweede deel gereden en de laatste paar honderd meter nog een eindsprintje ingezet. Totaal uitgewoond, inclusief bloedhoestje, kwam ik over de streep. Het bleek genoeg voor zilver in een WTG pr! De Argentijnse was 9 seconden sneller.. 
Alle andere Nederlandse renners hebben zich ook het snot voor ogen gereden en met succes! Iedereen heeft een medaille!!
 
Morgen de 20 kilometer wegwedstrijd. Het kuchje is dan vast wel weer weg, de spanning heel veel minder, dus ik ga er weer voor!!!!
 
 
 
 
 
25. aug, 2015

Vandaag werden de eerste medailles verdeeld. De dag begon met de 5 km roadrace (hardlopen). Samen met de andere wielrenners ben ik hier naartoe gefietst om de Nederlandse deelnemers aan te moedigen. Alle lopers hebben het super goed gedaan! Allemaal hebben ze een pr gelopen! De weersomstandigheden waren hier vandaag ook wel naar! In tegenstelling tot gisteren waaide het vanmorgen nauwelijks en scheen der zon! Wel was het aan de frisse kant (oké, het was koud!) 

Omdat de wielerwedstrijden op hetzelfde parcours worden afgelegd als de hardloopwedstrijd hebben we, nadat alle hardlopers gefinisht waren, getraind op het afgesloten parcours. Ik heb toen ook mijn 5 tegenstandsters zien rijden.. Afgaande op hun afgetrainde gestel, profi fietsen én hun snelheid, belooft het morgen een pittige opgave te worden om bij de eerste drie te eindigen. Ik denk dat ik morgen mijn zelf bedachte grens toch nog wat moet verleggen😏
 
Na deze training ben ik samen met Ruud, Jan en onze fotograaf Niels, op zoek gegaan naar de volleybalhal. We dachten dat dit makkelijk te lopen zou zijn, maar dat bleek toch niet helemaal waar..😁 Blijkbaar zagen we er erg sneu uit (of het kwam door onze oranje pakjes) want er stopte een auto voor ons met een Argentijns stelletje. Ze vroegen of we uit het land kwamen van Van Persie en Robben. Blijkbaar troffen we hier behoorlijk grote fans, want toen we bevestigend antwoordden, vroegen ze ons waar we naar toe wilden. De volleybalhal dus. Zonder enige aarzeling mochten we met z'n vieren in hun kleine autootje stappen en brachten ze ons naar de hal. Bij het uitstappen vroegen ze als wederdaad om met ons op de foto te gaan. En dikke kans dat ze morgen om 9u als toeschouwer bij de start van de tijdrit staan!
 
Eenmaal in de hal moesten we nog even wachten voordat Nederland de halve finale tegen de Hongaren ging spelen. Om 15u ging deze van start. Na een super spannende driesetter bleek ons team de betere en stonden in de finale!! De finale werd gespeeld tegen het Argentijnse team. En wat zou het mooi zijn om hen op eigen bodem te verslaan!! Het was wederom extreem spannend en we hebben onze kelen schor geschreeuwd, maar het is gelukt!!! Het Nederlandse volleybalteam heeft goud!! Een super mooie revanche op twee jaar geleden!
 
Terug in het hotel werden de laatste zaken voor de wedstrijd van morgen besproken. Pff.. het wordt nu wel heeeeeeel erg spannend!! Morgen is de dag waar ik zo lang naartoe gewerkt heb en moet ik laten zien waartoe dat geleid heeft! De zenuwen zijn aanwezig, de drive ook. Ik ga alles geven morgen en dan zie ik wel waar het eindigt. Let's fight!!

 

24. aug, 2015

Na een goede nacht slaap en een prima ontbijt (vooral heel veel zoet..!) hebben we het parcours van de 5km tijdrit en 20 km wegwedstrijd verkend. En tja..dan kom je erachter dat hier toch echt wel winter is! Het was op z'n zachtst gezegd best wel frisjes (8 graden) en het waaide gruwelijk hard!! Het eerste stuk hadden we wind mee en dan gaat het natuurlijk best wel lekker! Kijkend op mijn kilometertellertje die 47 km/h aangaf, dacht ik 'moet ik toch vaker doen, zo'n reis van meer dan 48 uur! Helaas... Na het keerpunt zwiepte ik met krap 25/26 km/h over de weg en moest moeite doen om de gaten in de weg en vele zwerfhonden te ontwijken.. Gelukkig kwam iedereen zonder kleerscheuren weer terug bij het hotel. Hierna snel geluncht en toen op jacht na een welverdiende, warme cappuccino!😋 

Om 16.30 moesten we ons verzamelen voor de openingsceremonie. Er stonden al veel bussen klaar om ons naar de betreffende locatie te brengen. Goed geregeld! Dachten we.... De klaarstaande bussen bleken helaas niet voor ons te zijn.. Na ongeveer anderhalf uur gewacht te hebben, kwam er toch nog eentje! 
Eenmaal bij de locatie aangekomen, hoorden we dat we niet als land het 'stadion' in zouden lopen. Dit werd gedaan door vijf mensen per land. Jammer! Want samen het stadion in komen lopen is toch altijd wel een erg mooie ervaring. De openingsceremonie zelf bestond uit veel toespraakjes van hooggeplaatsten en tango. Na afloop was er een diner georganiseerd voor alle deelnemers. Geen culinair hoogstandje, maar wel erg gezellig! 
Inmiddels is het alweer 23.50 en tijd om te gaan slapen! Morgen staat de officiële training voor wielrennen op het programma en ga ik de volleyballers aanmoedigen bij hun jacht op goud!